Gençlik Elden Gitmeden...

Gençlik Bir Kitaptı

Gençlik bir kitaptı, okuduk bitti;
Canım bahar geçti çoktan, kış şimdi.
Hani sevincin, o cıvıl cıvıl kuş?
Nasıl, ne zaman geldi, nasıl gitti?

Ömer Hayyam

Sevdiğim şairler arasında ön saflardan yerini almıştı Ömer Hayyam, onunla ilk tanıştığım ortaokul yıllarımda. Defalarca okumuşumdur şiirlerini,her defasında yeni bir duygu ile,yeni çıkarımlarla...

Çok geçmeden, gençlik elden gitmeden yaşamak lazım hayatı ''dolu dolu'', yaptıklarımızdan zevk alarak,ardımıza baktığımızda tebessümle kalarak.Elimden geldiğince her güne büyük bir mutlulukla başlıyorum tüm olumsuzluklara rağmen.Yeni bir günün yeni umutları,yeni farklılıkları da birlikte getireceğine inanıyorum.Her gün biraz daha çabalıyorum kendimi geliştirmek için,sevmiyorum aynı kalmayı,yerinde saymayı.Küçük de olsa kendime kattığım şeylerle mutlu oluyorum.O gün öğrendiğim her şey biraz daha tebessüm etmemi sağlıyor,öğrenmek gerçekten beni mutlu ediyor.

İşte tüm bunlardan ötürü her günümü aynı görmüyorum,yaşamayı seviyorum, ''dolu dolu'' yaşamayı ve her yeni güne bir gün öncesinden farklı başlamayı.Bazen kendi kendime kızdığım olmuyor değil rutin işlerin peşinde koşarken,''bu ben değilim, olmamalıyım diyorum'',silkelenip tekrar kendimi buluyorum.Ama elde değil bu rutin işlerden kurtulmak,her silkelendiğinde tekrar gelip seni buluyor;çünkü rutin işlerle örülmüş etrafımız.Sorgulamadan yaşıyoruz her şeyi,neden yaptığımızı bilmeden...Bir de bakıyoruz ki sürünün bir parçası olup çıkmışız.
Kendini kurtarabilen kurtarıyor,kurtaramayanlar ise bu kurulu düzene uyum sağlıyor.

Kendini kurtaranlara 'sizin için ne mutlu' diyorum,düzenin parçası olanlar içinse yapılacak bir şey gelmiyor elden!